precies een nieuw huis

Toen we vorig jaar ons huisje kochten was ik er heilig van overtuigd om als eerst werk die verschrikkelijk lelijke voordeur onder handen te nemen.
Het idylische kunstwerk dat erop ging en de schitterende pareltjes die erin waren geklopt werden dan ook in de eerste week door tim’s pap vakkundig verwijderd (met als gevolg dat er piepkleine verluchtingsgaatjes in waren).

Een jaar lang heb ik me geergerd aan de prachtige welkomswoorden die op de deur stonden, maar een stuk door mijn eigen uistelgedrag kwam het er niet van om de deur verder onder handen te nemen.

Tot dit weekend, tim’s pap en broer kwamen nog een zaterdagje opknap werkjes doen en ook de deur werd onder handen genomen. (het zijn zo’n schatjes!). We kunnen nu best trots zijn op onze voordeur, enkel het handvat moet er nog worden op gemonteerd.

Alle bezoekers zijn dus gewaarschuwt : je kan ons huis niet meer herkennen aan onze voordeur, vanaf nu moet je het huisnummer onthouden ;-)

* neen, hier komen geen foto’s van hoe het ervoor was. Ik wil de deur volledig uit mijn geheugen bannen!

huisvrouw in spe

Morgen is het dan zover. Mijn laatste werkdag van het jaar. Vanaf morgenavond tot begin 2010 tover ik mezelf even om tot huisvrouw.
Het zal echt wel wennen zijn in het begin. Had het deze week al lastig met het opruimen van mijn spulletjes, met het doorgeef klaar maken van mijn buro en met het deftig zetten van mijn computer.  Zal het vooral moeten afleren om mijn werkmails thuis te lezen en om van thuis uit nog  vlug vlug iets voor ‘t werk te doen. (Dit zal gelukkig over gaan als mijn paswoord vervalt).
Het zal  morgen een beetje raar doen om salut te zeggen tegen de collega’s.

Maar ik kijk er ook naar uit hoor, heb vooral zin in nog eventjes te genieten van de rust voor alles hier een beetje op zijn kop gaat staan. Het is de laatste tijd druk genoeg geweest. Tijd om even van alles te bekomen, nog eventjes tijd voor mezelf voor dat het kleine patatje er ook is.

puffen geblazen

— opgelet! klaagblog —

Warm vind ik het, pokkewarm. Ik erger me dood aan al die mensen die klagen en zagen over het weer (vooral omdat het iets is waar we zelf niks kunnen aan veranderen) maar bij deze doe ik het dus zelf.

Had nooit gedacht dat rondwaggelen als een pinguin en het warme weer me zo slecht zouden afgaan. Overdag valt het al bij al nog mee, het zijn de warme nachten die het zo lastig maken.  Slapen lukt zoizo al niet zo goed meer en als je het dan nog niet afkoeld krijgt op de slaapkamer wordt het alleen maar helser.

maar courage, nog 4dagjes werken en dan kunnen we overdag verder uitrusten en genieten van het mooie weer (maar gegarandeerd dat het mooie liedje tegen dan uit is ;-) )

grote madamme

Een grote madamme was het, met het hart op de juiste plaats. Ze zorgde er mee voor dat Make a Wish meer naambekendheid kreeg. Dju toch.
Een madamme die haar eigen verdriet niet meer de baas kon. Het ga je goed Yasmine

en we tellen af

Morgen nog werken en dan een lastig activiteitenweekend en dan een weekje om alles op te ruimen en door te geven. Nog heel even dus en dan kunnen we thuis aftellen.

En stilletjes hopen dat juli niet altijd zo warm en doef gaat zijn als vandaag. ‘ t is dat mijn lijf dat niet zo wijs vindt.

checklist

Nav het todo-lijstje hier is dit hier dat van mij:

• Naam:  is beslist en neen ik verklap het niet!
• Geboortekaartje: net een goed voor druk aan de drukker gegeven dus dat komt dik in orde
• Adressenlijst kaartjes: de adressenlijst van de trouw werd grondig aangepast (je verschiet ervan hoeveel mensen er op 2jaar tijd van adres veranderen) we missen er nog een paar dus etiketten printen is nog niet voor deze week.
• Doopsuiker: de eerste lading staat al helemaal klaar.
• Kleertjes: met het pakje dat zaterdagavond op onze keukentafel op mysterieuze wijze  werd achtergelaten komt ook dit wel goed. We wachten nog even op de solden om nog een slagske te doen.
• Geboortelijst: zo goed als af, op een paar kleinigheden na. kwestie dat ik nog eens van gedacht kan veranderen ;-)
• Baby’s bedje: boven staat dit al helemaal klaar enkel nog een deken en een lakentje erop. De wieg beneden  zal nog van een nieuwe bekleding worden voorzien
• Inschrijven in materniteit: okidoki, juist nog even bij hospitalisatieverzekering uitvissen welke kamers ze allemaal terugbetalen
• Mama’s koffer: moet ik nog helemaal maken.
• Geduld hebben: ben vooral aan het aftellen naar een beetje vakantie en heb hier al weinig geduld voor ;-)

Vlaamse Ardennen Ondersteboven

Na een jaar hard werken is het vanavond dan eindelijk zo ver.
Onze tentoonstelling “Vlamigrant” gaat open met echte sprekers, pers en een hoopje prominenten.

Toen we iets meer dan een jaartje geleden aan het hele project begonnen wisten niemand van ons dat het zoveel bloed, zweet en tranen zou kosten om alles rond en draaiende te krijgen. Maar vanavond is het dan zover. De eerste ronde mag starten. Volgende week hebben we dan de startdag van ons zomerevenement “De Vlaamse Ardennen Ondersteboven” en dan hopen dat we in juli en augustus veel volk naar Ronse krijgen voor de tentoonstelling en het stappeltje andere activiteiten.
Want je zou ervan verschieten hoeveel moois Ronse te bieden heeft

Zin om te komen?
de tentoonstelling is in juli en augustus alle dagen (behalve maandag) open van 10 tot 12 en van 14 tot 17 en helemaal gratis.
en waar? in cc de brouwerij te Ronse

lap!

Blijkbaar was het afgelopen zondag wereldbreidag, zijn we dat toch wel vergeten vieren zeker! stom van ons!

Toen (bijna een jaar geleden) Noa werd geboren en we met z’n allen op bezoek gingen heeft er een of andere breimicrobe ons gebeten.
Met als gevolg dat we nu met een aantal zotte madammen onder de naam van een geheime genootschap geregeld bij elkaar komen om samen te breien (lees kletsen).  Ieder met zijn eigen talent doet er waar hij zin in heeft.

Toen ik er meldde dat er eind juli een klein patatje komt sloegen de madammen nog harder aan het werk. Met als gevolg  dat er ergens een kleurig lapjesdekentje is, helemaal speciaal gemaakt door de madammen (en dat voorlopig voor mij verstopt ligt)

Ik kijk er al naar uit om binnenkort aan dat kleine patatje het verhaal van de zotte madammen en het mooie dekentje te vertellen.

(…en ondertussen zijn we ook begonnen aan een vlaggetjesslinger voor dat andere kleine patatje, en zoeken we inspiratie voor nog een breikadootje)

en dan… valt de hemel op je kop!

Het moment dat je denkt : we zijn goed bezig, weet je dat je je binnenkort aan iets mag verwachten. En nu dus ook!

Een huisje gekocht en aan ‘t opknappen, we kunnen af en toe eens iets op ons spaarboekje zetten, we zijn zwanger en die kwaaltjes vallen al bij al wel mee, de auto is door de schouwing en dan valt met een luide donderknal de hemel op je kop.

Dat was hier woensdag zo. Manlief aan de telefoon gehad en ik die de  tranen heel hard wegbijt omdat hij net gezegd heeft dat hij zijn werk kwijt is. Leuk is anders, maar als je denkt dat we onze kop laten hangen dan heb je het goed mis.  Natuurlijk waren er ’s avonds tranen en steken we een hoop dromen terug de kast in, maar ons krijgen ze niet zomaar klein hoor!

Eat this economische crisis!

hiep hiep

een gelukkige verjaardag voor meneertje Donald Duck