een weekendje weg

Dit weekendje sluipen mijn ventje en ik er heel eventjes van tussenuit. Werk en alle andere beslommeringen eventjes vergeten en zalig genieten van het zalige zonnetje, lekker eten, mooie dingen en van goed gezelschap.
Want we gaan naar Rome, op bezoek bij Sarie – joehoe joehoe joehoe -
Nu ze al bijna 3? jaar in Italie woont zijn we nog nooit tot daar geraakt en dit weekend gaat het eindelijk gebeuren.
Kijk er ongelooflijk naar uit vooral ook omdat ze heel veel broebels in haar hoofd heeft ivm met de trouw en ben eigenlijk wel nieuwsgierig wat die broebels wel mogen wezen. Ze is mijn creatieve maatje en heb dan ook hoge verwachtingen (hihi, zal ze beetje op stang jagen ze ;-) ).

Mijn fototoestel ligt al klaar, klaar voor een heerlijk weekendje weg.

welkom klein meisje

na bijna 9 maanden meeleven en meeuitkijken was het vrijdag (25.05) eindelijk zover. Kleine Oona zet haar eerste stapjes in deze grote wereld. Welkom klein meisje en maak er maar iets moois van. Maar laat je nu maar eerst een beetje verwennen door die zotte mama en papa.

en ja profiat aan mama eva, papa jeroen en grote zus lien.

lentereis

Naar jaarlijkse gewoonte organiseren we op het werk een daguitstap voor de oud-syndicalisten (op pensioen maar toch nog lid van de vakbond) van het ABVV. We trekken dan met een 5-tal bussen gevuld met senioren naar een plek in Vlaanderen waar iets leuks proberen te doen. Gisteren trokken we dan ook met een 240-tal mensen richting Mechelen en Planckendael.

Vaak kan ik mij ergeren aan senioren, vooral als ze gaan winkelen op een vrijdagavond of als ze op zondag tergend traag voor mij rijden. Maar gisteren heb ik genoten van hun gezelschap.
De manier waarop ze genieten van zo een dagje uit doet mij eigenlijk ook een beetje stilstaan bij het feit dat zij het waarschijnlijker veel lastiger hebben gehad dat dat wij dat nu hebben. Werkomstandigheden die een stuk minder comfortabel waren dan nu. Dingen die wij nu evident beschouwen waren er toen niet.

Ik hoop dat ook zij van hun dagje uit genoten hebben en dat ik ze volgend jaar allemaal terug op de bus zie.

liefde is alles

CMD

Vanavond gaan we voor de eerste keer samen naar het cmd (centrum morele dienstverlening). We gaan daar samen met hen onze plechtigheid-moment-…
(ben eigenlijk nog steeds op zoek naar een woord dat duidelijk weergeeft wat we bedoelen) in elkaar knutselen.

als dat maar goed komt

Stress

Trouwstress heeft mij deze nacht helemaal in zijn greep gehad. Tim heeft gisteren een poging gedaan om een zaaltje te pakken te krijgen voor ons fuif. Blijkt dat dat nog een moeilijk geval zal zijn. Plan één is/was om onze receptie alias trouwfuif in het jeugdhuis te laten doorgaan; geen drank halen, geen opkuis,… niks dat gemakkelijker is. Alleen een gemeentebestuur dat moeilijk doet, we moeten dat namelijk officieel gaan aanvragen. Komaan jongens voor een eenvoudig feestje!!! Lang leve de burocratie.

Daar heb ik dus de afgelopen nacht van wakker gelegen. Doorlopen we de papierwinkel of zoeken we een ander alternatief. En wat is dan ons alternatief, een zaal die we zelf nog moeten opruimen? Zelf achter de toog staan? pfff. laat we hopen dat we vrijwillige helpende handen vinden.

Diep vanbinnen weet ik dat het wel allemaal ok komt. Alleen, ik wil mijn uitnodigingen eind deze maand af. aaaaaaaaah

fie het stresskonijn

mopje

van clichés gesproken

Trouwen is en blijft met hele hoop verplichtingen verbonden. Om de kriebels van te krijgen met andere woorden.
Tim en ik doen er dan ook alles aan om deze zoveel mogelijk te vermijden maar voor sommige dingen kunnen we gewoon niet anders. We proberen om voor de meeste dingen een creatieve oplossing te zoeken.
En daarbij zoveel mogelijk cliché’s te vermijden, alleen blijkt dat hoe origineler je het wil hoe duurder alles wordt. Als je de fora afgaat (ik beken, ook ik lees ze) merk je dat heel veel trouws nog uitpuilen van traditie, gewoontes en clichés. Helaas is dat niks voor ons.

Een voorbeeldje : we willen geen stijve, plechtige receptie. We willen dat ook die mensen kunnen meevieren maar ons budget laat het jammer genoeg niet toe om iedereen naar ons ‘feest’ te vragen. Maar hoe zouden we dat aanpakken
Ons alternatief : trouwfuif; gewoon de avond voordien een leuk feestje, met vooraf een bescheiden “receptie” en daarna party-party-party.

vrijgezellen

Een trouw in elkaar knutselen vergt een hele hoop organisatietalent. Gelukkig heb je een boel dingen zelf in handen en kunnen we er met z’n tweetjes iets van maken dat helemaal van ons is.

Daarnaast hebben we ook nog onze vrijgezellenavond, iets wat we helemaal niet in handen hebben. We hebben deze avond-dag-weekend? in eerste instatie uitbesteed aan mensen waarvan we dachten dat we dit met een gerust hard kunnen doen.
En ze zijn in actie geschotten
Nu doen ze echter niks liever dan ons nieuwsgierig te maken (lees : te treiteren) voor dingen die we helemaal niet in hand hebben.
help oh help als dit maar goed komt.