Meestal hou ik niet zo van massa-evenementen. Vooral omdat ik er niet zo goed tegen kan dat mensen heel erg dicht tegen mij komen drummen, en dat ik bij manier van spreken hun geur kan opsnuiven. (ah, hoor mij bezig)
Maar ik heb me zaterdag volledig laten gaan, heb luidkeels meegebruld, enthousiast meegedanst en af en toe ook gegild.
Ik ken ze, denk ik, bijna mijn hele leven en ze zitten in mijn jeugdherinneringen (vooral omdat ons moeder met de koen ging trouwen met grote paniek bij ons zus als gevolg) gegrifd.
Jij heeft me … vonken en vuur maw clouseau in het sportpaleis is voor herhaling vatbaar
(ps dank je wel kimberley dat we in jullie plaats mochten gaan, genees maar vlug)
(ps ik apprecier ze nog meer sinds dat de kris de pepe van make a wish is, hij heeft net als mijn ventje zijn gouden hart op de juiste plaats)
