Morgen is het dan zover. Mijn laatste werkdag van het jaar. Vanaf morgenavond tot begin 2010 tover ik mezelf even om tot huisvrouw.
Het zal echt wel wennen zijn in het begin. Had het deze week al lastig met het opruimen van mijn spulletjes, met het doorgeef klaar maken van mijn buro en met het deftig zetten van mijn computer. Zal het vooral moeten afleren om mijn werkmails thuis te lezen en om van thuis uit nog vlug vlug iets voor ‘t werk te doen. (Dit zal gelukkig over gaan als mijn paswoord vervalt).
Het zal morgen een beetje raar doen om salut te zeggen tegen de collega’s.
Maar ik kijk er ook naar uit hoor, heb vooral zin in nog eventjes te genieten van de rust voor alles hier een beetje op zijn kop gaat staan. Het is de laatste tijd druk genoeg geweest. Tijd om even van alles te bekomen, nog eventjes tijd voor mezelf voor dat het kleine patatje er ook is.
groot gelijk … rust maar goed, pronk nog wat met de dikke buik en geniet. Want ineens zijn ze er en daarna zal alles anders (beter maar drukker) zijn
Geniet van je laatste dag, want ‘t is voor lang. Je zult het soms missen, maar nadien mis je dan wel weer eens het huismoederschap.
En al mag het fysiek niet de aangenaamste periode zijn, die laatste weken, Annelyse heeft gelijk: Alles wordt anders, dus geniet nog heel even.
Ik verlangde evenveel naar het thuis zijn als naar het kindje dat eraan kwam. Kunnen recupereren van een lastige nacht (hoogzwanger slapen was niet je dat), lekker koken, boekje lezen, doopsuiker in orde brengen, bedje in elkaar knutselen, kleertjes wassen, huis aan de kant leggen (nestdrang, jawel), …
Ik vond het de max.
De dag dat ik opstond en dacht “vandaag heb ik eigenlijk niks te doen”, heb ik mijn eerste wee gekregen.