knutselen met de mama

Toen ik pas zwanger was kregen we van Nancy al een klein kadootje – een blikken doosje met klei om de voet of handafdruk van ons klein patatje in te bewaren. 

Het doosje stond hier al even op tafel knutselklaar en vandaag was het dan zover. Lou was wakker, tim was beneden en paraat om te helpen en moeder had er zin in.
Foto’s van dit avontuur hebben we helaas niet maar uiteindelijk zat er meer klei aan ons 3 dan dat er afdrukken in de klei waren. Baby’s hebben nu immers de reflex om vuistjes te maken en een mooie afdruk lukte dus niet, Lou’s voeten werden dan maar in de klei geplant.
Helemaal tevreden met resultaat ben ik niet maar we hebben ons wel goed geamuseerd, of Lou het ook zo wijs vond valt sterk te betwijfelen maar we hebben alleszins weer iets leuk om hem later te vertellen.

- als er onder jullie zijn die dit ook geprobeerd hebben en wel een goed resultaat hadden laat je je het dan even weten, dan doen we hier nog een poging ;-) -

chiro ;-)

chiro ;-), originally uploaded by fievertelt.

jong geleerd is oud gedaan zeker.

of hoe het uigesloten wordt dat dit patatje naar de scouten zal gaan of nog erger de ksa ;-)

het dekentje van de breiclub in full action

het dekentje van de breiclub in action, originally uploaded by fievertelt.

toen ik zwanger was sloegen de meisjes van de breiclub aan het breien.
De lapjes had ik afzonderlijk gezien maar het eindresultaat werd voor me verborgen gehouden tot Lou er was.
Maar het mag gezien worden, iedereen die het dekentje te zien krijgt is razend enthousiast en terecht.

Merci meiskes, dit dekentje gaat samen met ons op stap

dag baby (10)

en ja hoor, alweer een kersverse baby erbij.
De mama kwam in hoogzwangere toestand bij mij op bezoek en ondertussen is de kleine Ella geboren.
Een dikke proficiat aan mama L., papa T. en grote broer Lucas
18/08: Ella

10/08: Arne
01/08: Lou
27/07: Mirre
08/07: Heike 
26/05: Josse
20/05: Hanne
29/04: Briek
23/01: Nona
17/01: Door

lou’s geboorteverhaal – paswoord

niet omdat het zo een groot geheim is maar gewoon omdat je zo iets persoonlijk niet zomaar op het net gooit.

wil je graag meelezen, laat het dan weten en dan stuur ik het paswoord door

Beveiligd: lou’s geboorteverhaal

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

festival-heimwee

Toenwe half november ontdekten dat ik zwanger was en dan ook wisten dat het klein patatje tegen eind juli ter wereld ging komen was mijn eerste reactie: “leuk, in de zomer – kunnen we samen van het lekkere weertje genieten” Dat ik daardoor dit jaar een aantal festivals zou missen daar dacht ik nog niet aan.

Tot vorige week en ze op tv de beelden van Dranouter uitzonden en ik met een klein hartje de berichtjes op facebook las van de infostand-medewerkers.  Dranouter is iets speciaal; mijn mannetje en ik werden er stapelverliefd en hij vroeg me er ten huwelijk (en net dit jaar organiseren ze een receptie voor koppels die elkaar op Dranouter leerden kennen) en sinds een paar jaar helpen we er mee de infostand te bemannen.

En dit weekend is het weer van dat. Het is feest in het park in Oudenaarde waar Tim en ik ook meehelpen. Het is niet dat ik daar onvervangbaar ben (iedereen kan eten op het bord van die artiesten scheppen)  maar toch had ik een klein hartje toen Tim gisteren zijn rugzak maakte om naar ‘t plein te vertrekken.
Heel even ben ik meegeweest, samen met Lou even op’t terrein voor de gekte er toesloeg, eventjes hallo gaan zeggen.

En nu zitten we samen gezellig thuis en maken Lou en ik plannen om volgend jaar terug van de partij te zijn, en we wachten we op de papa die met een hoop verhalen terug thuiskomt.

dag baby (9)

en bij deze is het 11de achterkleinkind van ons meme ook geboren. B. & D. hebben er een zoontje bij en Maud werd grote zus. Allemaal een dikke proficiat. Kamer 153 blijft steeds bezet ;-)

10/08: Arne
 
01/08: Lou
27/07: Mirre
08/07: Heike 
26/05: Josse
20/05: Hanne
29/04: Briek
23/01: Nona
17/01: Door

en de vraag van vandaag

De meest frequente vraag die mensen ons vragen is : en hoe gaat het, en de nachten? en ja ca va, antwoorden we dan.

’s nachts lukt alles behoorlijk tot nu maakt hij ons maar één keertje en valt dan na het drinken prompt aan de borst in slaap. Overdag slapen is niet zo zijn ding, en ligt hij klaarwakker in zijn wiegje, gewoon te kijken en geluidjes te maken. Maar tegen de avond heeft meneertje echt nog niet veel geslapen en kan hij best wel lastig worden, want ja hoe ben je zelf als je moe bent.

Maar de dagen vliegen hier wel aan een sneltempo voorbij. En eigenlijk wil ik soms ook nog een keertje iets anders doen dan het patatje eten geven en liggen dutten in de zetel. eindelijk die extra borstvoedingsbeha gaan halen, of gewoon even naar ‘t stad wandelen en het huis uit zijn.
En gelukkig heb ik een supermannetje die ervoor zorgt dat hier in huis alles deftig blijft en er eten op tafel komt, want heb geen idee hoe ik het anders zou bolwerken.

maar naast dit alles zijn het de kleine dingen die ervoor zorgen dat we niet opgeven. Als je van de vroedvrouw hoort dat hij al flink is bijgekomen, als we ’s morgens met ons drieen gezellig in bed liggen knuffelen, als er en glimlach op zijn mondje verschijnt (ook al weet ik dat hij dat nog niet bewust doet)

ons fotomodel

We leren elkaar stilletjes kennen. En dat vraagt veel energie maar dat zal wel allemaal weer op zijn plooi vallen zeker.