fie vertelt

heel stilletjes

fie — Thu, 26 Jan 2012 10:22:47 +0000

Afscheid nemen is zowat één van de moeilijkste dingen die een mens moet doen, iets wat nooit went. En eigenlijk mag ik van geluk spreken want we hebben dat hier nog niet zo heel vaak moeten doen.

Mijn opa stierf na lang ziek zijn en hoe hard dat ook klink het was genoeg geweest, hij had genoeg afgezien en op een bepaalde manier kan je dat plaatsen. Nu vind ik het jammer dat hij er niet bij was toen ik trouwde en dat mijn kindjes hem nooit gekend hebben.

Manliefs grootmoeder stierf afgelopen najaar, heel zachtjes. Ze was niet meer de fitste maar met haar kopje was niks mis. Ze kon niet mooier sterven gewoon in haar slaap. En tuurlijk hebben we verdriet maar je kan het plaatsen.

Als mensen zelf beslissen om eruit te stappen dan komt het pas echt hard aan. Was het hier dan zo slecht en waarom hebben we niet gezien dat het niet goed ging en hij kon toch bij zoveel mensen terecht, waarom heeft niet gewoon gebeld?
Hij had inderdaad zijn donkere momenten, werkte hard en verdiende meer geluk. Hoe kwaad en triest we nu ook zijn eigenlijk moeten we zijn beslissing respecteren maar dat lukt niet zo goed.

Die gigantische knoop in mijn maag zal er nog even zitten en telkens ik facebook opendoe krijg ik weer die krop in mijn keel. Maar het ga je goed maat, ik hoop dat je gevonden hebt wat je zocht. Je had nog een vettig feestje verdiend of een goed optreden

… En als jullie manlief zien, geef hem dan een schouderklopje of pak hem maar eens goed vast, vragen hoe het gaat is geen goed idee.

Broer en zus

fie — Tue, 24 Jan 2012 08:19:23 +0000

Dat ze op elkaar lijken, dat zeggen ze zo wel eens. En ja het zijn broer en zus maar zelf zie ik in Lou gewoon Lou en is Ellis gewoon Ellis.
Tot ik afgelopen weekend deze foto trok. Ze kunnen het inderdaad niet wegsteken dat ze broer en zus zijn.

Ons huisje

fie — Sun, 22 Jan 2012 08:51:30 +0000

Wij wonen in een klein rijhuisje in een rustige straat aan het water.
Een huis met nog werk aan, met nog veeeel werk aan. Met een vloer die mij niet aanstaat, met slaapkamers met veel te dunne muren, met een kleine badkamer en ook een degelijke bergruimte zou hier welkom zijn.
En soms kan ik mij daar gigantisch in opjagen, mij kwaad maken dat het niet vlug genoeg gaat, mij ergeren dat ik niet stinkend rijk ben en dan is er het interwebs er die dat nog een beetje erger maakt, het is alsof jullie allemaal in mooi afgewerkte huizen wonen of zijn jullie gewoon goed in het niet tonen van de nog niet afgewerkte plekjes.

Maar meestal trek ik mij dat ook gewoon niet aan, mijn kindjes hebben een zacht bedje een lieve mama & papa, veel plaats om te spelen.
En nog vaker ben ik blij met de dingen die wel al gedaan zijn.
Dat ons terras er ligt (en we binnenkort ook een tuin met gras gaan hebben) en dat ons dak dat op instorten stond nu helemaal gemaakt is. (met dank aan het werkvolk die hier al verschillende uren heeft gesleten)

En natuurlijk zou ik ook in een mooi compleet afgewerkt huis wonen, maar ik betwijfel of ik daar veel gelukkiger van zou worden. Geluk zit in kleine hoekjes, ook in de niet afgewerkte.

(sinds gisteren hebben we hier terug kapstokjes aan de muur, en ge kunt niet geloven hoe content ik daarmee ben)

lomp

fie — Sat, 14 Jan 2012 13:45:54 +0000

U deur achter u dichtgooien en 2 seconden later bedenken dat de sleutel nog binnen ligt dat is lomp.
U deur achter u dichtgooien en 2 seconden later bedenken dat de sleutel nog op de acherkant van de deur zit dat is lomper.
U deur achter u dichtgooien en 2 seconden later bedenken dat de sleutel nog op de acherkant van de deur zit en jij samen met een baby in de maxi-cosi niet meer binnen kan dat is het lompst.

En natuurlijk moest net dat laatste mij dees week overkomen.
Gelukkig werkt mijn schoonvader 2huizen verder, weet die hoe hij een slot moet open boren en kent hij nog wel een paar andere technieken om een huis binnen te geraken. Het heeft een beetje moeite gekost maar een dik uur later zaten we weer warmkes binnen.

En beste dieven, ge gaat moeite moeten doen om binnen te geraken en dan kans is zeer klein dat ik het niet ga horen.

fie — Mon, 09 Jan 2012 15:10:10 +0000

Zo weekmenuten dat is eigenlijk ferm gemakkelijk. 1keer nadenken 1keer grote boodschappen.
Ik doe het al een tijdje, alleen niet altijd even consequent.
Maar er is een boekske nu, om mij eraan te herinneren dat het zo gemakkelijk is en ook dat er zo minder rommel op tafel komt.

Ik ben nog eventjes thuis en hoop om het tegen dan dat weekmenuten goed onder de knie te hebben zodat eens er weer te werken valt we dat huishouden ook kunnen draaiend houden.

omdat het nodig was

fie — Fri, 06 Jan 2012 07:37:31 +0000

WIj deden hier een beetje van vakantie, omdat we het allemaal nodig hadden en omdat het gewoon ook leuk is.

We gingen een weekje naar zee, moesten daar gewoon ons voetjes onder tafel schuiven en konden af en toe ons klein groot geweld aan de oma&opa toevertrouwen. Deze week deden we lekker lui, aten boterhammen terwijl we naar een film keken en speelden lekker samen. TIm die moest tussendoor wel werken maar het ging er de voorbije 2weken heerlijk rustig aan toe. Er was tijd om nog eens op’t gemak in de kookpotten te roeren en er werd zelfs al een kleerkast uitgerommeld. Gisteren werd er zelfs al driekoningentaart gesmurfd en straks gaan we naar de kapitein.

Vanaf volgende week start het circus hier weer met nieuwjaarsreepties en avondvergadering bij tim en Lou die nog even naar de creche gaat maar binnenkort ook naar school gaat.

Maar dit kunnen ze ons al niet meer afpakken!

Oh nee!

fie — Fri, 30 Dec 2011 07:33:39 +0000

Oh nee, ik ben een mama. Meestal heb ik dan een echt mama ding gedaan.

- met een beetje speeksel de mondhoekjes van mijn zoon afkuist.
- nog een vlug een vers onderbroekje/pamper en doekjes in mijn handtas gepropt
- mezelf zien staan reclameren met mijn vinger in de lucht.
- met mijn neus in een mijn kindjes hun nekje zitten ruiken.

‘t is best leuk om een mama te zijn

secret santa

fie — Thu, 29 Dec 2011 10:00:31 +0000

Mijn pakje is hier ook aangekomen.
En ja ik ben er reuzeblij mee!
Ik kreeg mijn kadootjes van Ilse van rood met witte stipjes. Een doosje vol leuke spulletjes

en die doos kwam zo toe

allemaal leuke mooie spullen, Ilse heeft echt moeite gedaan.

Ik kreeg theelichtjes, een paar zakjes thee, een opstrijk auto voor Lou, een paar schuiverkes voor Ellis later, een zalig mooi blikken doosje en een mengeling om zelf sprookjeskoekjes te maken.

Merci.

Mijn secret santa is ondertussen ook weg, door een zieke dochter een beetje later maar het is onderweg. Ik hoop dat ik haar ook blij kan maken.

Voornemens, neen bedankt.

fie — Wed, 28 Dec 2011 08:34:37 +0000

Ik zou zo wel een heel lijstje kunnen opnoemen van dingen die ik in 2012 wil doen, maar ik begin mezelf een beetje te denken en dat blijft meestal niet duren.

Maar deze wil ik wel doen :

Het grote spreukenboek: Lou najaar 2011

fie — Tue, 27 Dec 2011 15:00:51 +0000

Omdat ik het niet wil vergeten

oentimant (olifant)
walle (boterham)
papa, door! (papa uit de weg, ik wil in de zetel zitten)
wauwom (camion)
manijn (konijn)
tilabelle (tante isabelle en tante hilde) tante wien, okkel jetje
allé mens (als we in de auto zitten en we kunnen niet direct doorrijden, en ja ik zeg dat ook )