en de vraag van vandaag

De meest frequente vraag die mensen ons vragen is : en hoe gaat het, en de nachten? en ja ca va, antwoorden we dan.

’s nachts lukt alles behoorlijk tot nu maakt hij ons maar één keertje en valt dan na het drinken prompt aan de borst in slaap. Overdag slapen is niet zo zijn ding, en ligt hij klaarwakker in zijn wiegje, gewoon te kijken en geluidjes te maken. Maar tegen de avond heeft meneertje echt nog niet veel geslapen en kan hij best wel lastig worden, want ja hoe ben je zelf als je moe bent.

Maar de dagen vliegen hier wel aan een sneltempo voorbij. En eigenlijk wil ik soms ook nog een keertje iets anders doen dan het patatje eten geven en liggen dutten in de zetel. eindelijk die extra borstvoedingsbeha gaan halen, of gewoon even naar ’t stad wandelen en het huis uit zijn.
En gelukkig heb ik een supermannetje die ervoor zorgt dat hier in huis alles deftig blijft en er eten op tafel komt, want heb geen idee hoe ik het anders zou bolwerken.

maar naast dit alles zijn het de kleine dingen die ervoor zorgen dat we niet opgeven. Als je van de vroedvrouw hoort dat hij al flink is bijgekomen, als we ’s morgens met ons drieen gezellig in bed liggen knuffelen, als er en glimlach op zijn mondje verschijnt (ook al weet ik dat hij dat nog niet bewust doet)

Advertenties

3 thoughts on “en de vraag van vandaag

  1. Absoluut! 2e blijkt veel makkelijker te organiseren dan een eerste alleen… gek he.
    Toen had ik ook het idee dat ik hele dagen alleen maar eten zat te geven en nergens aan toe kwam. Buiten komen leek volstrekt onmogelijk.
    Nu vraag ik me soms af of nummertje 2 nu nog geen honger heeft en tussendoor doe ik zonder problemen de strijk of de afwas en ga ik met de oudste ook nog even inkopen doen.

    Je vindt je draai nog wel!

    Oh en ga die bh gewoon gauw even halen. En liefst van al nog een leuk modelletje ook (Agathe et ses princes is een aanrader!). Die hebben voor mij al wonderen verricht wat ‘mentale gesteldheid’ betreft. Ze kosten wel iets, maar je draagt ze achteraf ook gewoon verder, dus niet zo erg he.

    http://www.agathe-et-ses-princes.com/

  2. Er waren keren dat ik om 14u plots constateerde dat ik mijn pyama nog aanhad. De eerste keer dat ik ergens stipt op tijd moest zijn, was na 6 weken, bij de gynaecoloog. Man, stress dat ik had, dat ging nooit lukken. 🙂
    De vroedvrouw van het geboortehuis vertelde ons vooraf dat de eerste weken “eten geven en zelf eten” zijn. eigenlijk klopt dat wel een beetje. Maar ‘k was toch ook blij om af en toe eens een wandeling te doen, boodschappen doen,…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s