of hoe snel een moederhart breken kan

Ons kind kan kruipen!  Wijs dat dat is, het hele huis is nu speelterrein met als gevolg dat we hier morgen een aantal spullen een beetje hoger gaan zetten.
Het is ook nu dat ik merk hoe onveilig sommige hoekjes van ons huis zijn, met een absoluut hoogtepunt deze middag.
Om naar onze keuken te gaan is er een klein trapje, zo klein dat het de naam trap eigenlijk niet waard is maar het is er dus wel. Tot deze middag bleef Lou nog op een veilige afstand van dat trapje, handig dacht ik zo komt hij niet in de keuken.
Tot deze middag dus zei ik,  hij heeft gevonden dat dat trapje opkruipen megacool is, ja want in de keuken liggen achter het muurtje dozen melk, flessen water en zelfs een fles wijn en laat dat nu net zo wijs zijn om met te spelen.

Maar mijn onveilig huis dus.  Tijdens het trapje kruipen is Lou met zijn volle geweld op het trapje gebonkt, met luid gekrijs al resultaat. En mijn hart brak al helemaal toen er ook bloed aan te pas kwam. Moeder en kind over hun toeren (gelukkig is er op dat moment een kalme vader in de buurt). Het wondje in Lou zijn mond stopte gelukkig vlug met bloeden en zijn verdriet snel over, maar het trapje is vanaf nu verboden terrein. En ik doen morgen mijn toer om het huis iets veiliger te maken. Want zo’n ongelukjes zijn echt niet goed voor mijn gemoedsrust.

Advertenties

4 thoughts on “of hoe snel een moederhart breken kan

  1. Ik kan daar ook niet tegen, mijn grootste angst zijn vingers tussen deuren. Maar ge kunt het toch niet voorkomen dat ze soms loemp zijn, jammer maar helaas

    • oh nee vingers tussen deuren, ooit mijn kleinste zus haar geplette vinger vantussen een deur zien komen en sindsdien krijg ik kouwe rillingen aan de gedachte (met zus haar vinger is het wel goedgekomen) maar je kan het inderdaad niet altijd vermijden

  2. Jitse kruipt al een tijd en gaat ook constant overal aan rechtstaan. Mijn tikker slaat honderd keer per dag over, want ze valt heel veel en wil met alles spelen behalve met haar speelgoed! Ik zou heel de dag achter haar aan kunnen kruipen en naast haar gaan zitten als ze rechtstaat, maar ik bedwing mijzelf met het idee dat ze het toch moet leren en dat dat niet lukt als ik haar heel de tijd afscherm van alles. Dus kijk ik soms toe hoe ze haar evenwicht verliest en met haar hoofd op de parket knots…met het zweet in mijn handen en met ingehouden adem. Het is niet gemakkelijk voor een moederhart he, zo’n mobiele baby! 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s