Brief aan mijn dochter

Lieve kleine meid,

Wat ben jij dapper en flink!

Vorige vrijdag trok ik samen met jou en je grote broer naar de kinderarts. We hadden 2 blaffende kindjes in huis en dat horen we niet zo graag. Deze moeder was er niet helemaal gerust in.

Kleine meisjes horen niet te hoesten als ouwe wijvekes en dat deed je. We moesten je goed in de gaten houden en op controle komen als je niet meer dronk, overgaf, zware hoestbuien kreeg of koorts zou krijgen. Deze moeder was er toen al niet helemaal gerust in en met een klein hartje gingen we terug naar huis. Zondag was het jouw feestje en ik hield in mijn achterhoofd dat we de boel nog mochten afblazen. En met een klein hartje hield ik jou in de gaten.
Zondagochtend gaf je dan al je eten terug en trok ik met jou naar spoed. De spoedarts stelde ons gerust jouw longen klonken zuiver en borstvoedingsbaby’s mogen teruggeven wat ze willen. Maar eigenlijk was het toen al niet ok, we hadden een leuk feestje maar het was voor jou beter geweest dat de spoedarts ons daar had gehouden. Maandag stonden we terug bij de kinderarts en haar ogen alleen al zeiden dat het niet zo goed was.

En dan brak mijn moederhart, wat kleine meisjes horen niet in een ziekenhuis en al helemaal niet met een infuus en maagsonde. En het is de afgelopen dagen al nog een paar keer gebroken. Want drinken mag je ook al niet bij mij, knuffelen lukt niet zo goed met al die draadjes en jouw broer moeten we ook een beetje missen. Gelukkig werkt jouw papa vaak van thuis en kan hij af en toe eens naar hier komen

Maar jij vecht ondertussen dapper verder, gisteren was je best onrustig maar vandaag gaat het beter. Het is alsof je beseft dat je hier veilig bent, dat er altijd iemand dicht bij jou is en dat slapen gewoon de beste manier is om te genezen.
Je moet het helemaal zelf doen want medicijnen daar ben je nog te klein voor, je krijgt extra zuurstof om het je makkelijk te maken en eten gebeurt via een sonde en een infuus zodat je al je energie kan gebruiken om dat vuile RSV-beest buiten te steken.

Op kerstavond maken we het gewoon hier gezellig met ons tweetjes en of we nog een paar daagjes op vakantie kunnen volgende week dat zien we ook wel. Eerst en vooral moet jij genezen, dat is het belangrijkste van al en al het andere kan mij gestolen worden.

Een dikke kus,
je mama

Advertenties

11 thoughts on “Brief aan mijn dochter

  1. Kerst met de meiden, hopelijk is ze tegen dan al iets beter in form en wordt het toch nog gezellig! Veel sterkte voor het moederhart, het heeft nog een lange weg te gaan…

  2. Heel veel beterschap gewenst aan de kleine Ellis. Kleine meisjes verdienen zoveel leukers. En heel veel sterkte aan jullie ook. ’t Is niet makkelijk om je kindje zo te zien liggen, weet ik jammer genoeg uit ervaring.

  3. lieve schatten, wij weten maar al te goed hoe dat voelt, zo’n klein hulpeloos meisje in de kliniek. Maar ze komt er wel door, en ze weet idd maar al te goed wat goed is voor haar, en das rusten. Knuffel haar zoveel als je kan en geniet van jullie kerstavond samen. Hopelijk kan ze tegen dan alweer lekker bij de mama drinken.

    dikke knuffel,
    Liselot, Wouter en Eka.

  4. Amai, amai, amai… zit met een krop in mijn keelke jouw tekstje te lezen…
    Verwen je meid maar supergoed!! We duimen dat ze snel naar huis mag gaan!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s