mijn 5 van de jaren ’90

Mijn collega waarmee ik een buro deel is deze week met verlof en misschien maar goed ook. De radiozender werd aangepast en het volume een tandje hoger gezet. Heerlijk al die meezingers, het is precies alsof ik terug 17 ben.
Sommige dingen zijn een beetje schaamtelijk, zo kan ik never ever van All Saints nog helemaal meezingen. Een hele hoop andere nummers zijn heerlijk om terug te horen.

Mia van Gorki is er zo eentje, het nummer dat me nog steeds aan mijn eigenste lief doet denken.

What’s the frequeny kenneth van REM.
Denk 1ste keer Werchter, onweer boven de wei en in de volle overtuiging een lief op te doen.

Enter van Within Temptation.
ontdekt door mijn nichtje die op een zondagmiddag haar discman meesmokkelde bij opa & oma om een paar dagen later de CD te gaan zoeken in de bib. Van (illegaal) dowloaden was toen nog geen sprake.

Hey boy Hey girl van The Chemical brothers.
Foute fuiven in de Royal of nog erger ’t Brouwershuis om van de NCMV nog maar te zwijgen. Ik ben nooit geen danser geweest maar voor dit nummer maak ik graag een uitzondering.

Diane van Therapy en plots is erde flashback naar mijn 100 dagen, de reis naar Ierland en het weekend met de JOS (Jonge Oudenaardse Scene)

En dan zwijgen we nog over No Doubt, Tröckner Kecks, Laïs, Zita Swoon,… Heerlijk die pubermuziek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s